Οι κιρσοί εμφανίζονται σε νέους με συχνότητα έως και 25%. Τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται γύρω στα 20 με 25. Οι κιρσοί αρχικά δεν προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία και οι άνθρωποι δεν τις αντιλαμβάνονται ως ιδιαίτερα σημαντικές.
Αλλά καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, η ασθένεια γίνεται πιο αισθητή, πολλοί πρέπει να αναζητήσουν ιατρική-χειρουργική βοήθεια και μερικές φορές αγγειακά προβλήματα αυτού του τύπου μπορεί να οδηγήσουν σε αναπηρία.
Από πού προέρχεται η ασθένεια;
Οι κιρσοί είναι το φαινόμενο της επιμήκυνσης ή διεύρυνσης των φλεβών, πολύ συχνό στα κάτω άκρα. Αυτό το φαινόμενο είναι μη αναστρέψιμο. Οι φλέβες δεν μπορούν να συρρικνωθούν από μόνες τους, αλλά μπορούν να επεκταθούν ακόμη περισσότερο.
Αυτή η ασθένεια είναι κληρονομική. Οι νέοι άνω των 20 ετών θα πρέπει να προσέχουν τα συμπτώματα της κιρσοκήλης εάν υπάρχουν άτομα στην οικογένειά τους που υποφέρουν από αυτήν.
Όμως η κληρονομικότητα δεν καθορίζει απαραίτητα την πιθανότητα εμφάνισης κιρσών. Αυτό μπορεί επίσης να είναι ένα συγγενές χαρακτηριστικό του φλεβικού ιστού όταν γίνεται αδύναμος και λεπτός.
Οι κιρσοί εμφανίζονται πιο συχνά στις γυναίκες παρά στους άνδρες. Κατ 'αρχήν, αυτό το μοτίβο εξηγείται εύκολα από τα χαρακτηριστικά του γυναικείου σώματος. Για παράδειγμα, οι πυελικές φλέβες φράσσονται με αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, κάτι που δεν συμβαίνει στους άνδρες.
Επιπλέον, η εγκυμοσύνη αναμφίβολα επιβαρύνει τεράστια τα πόδια και άρα και τις φλέβες των κάτω άκρων. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, οι κιρσοί, είτε σε γυναίκες είτε σε άνδρες, είναι ένα εξαιρετικό πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί.
Οι κιρσοί μπορεί να εμφανιστούν σε διάφορα μέρη του ανθρώπινου σώματος, αλλά οι πιο συχνοί είναι οι κιρσοί των κάτω άκρων. Αυτό συμβαίνει με τις επιφανειακές φλέβες.
Φαίνονται να διογκώνονται και να πλησιάζουν πιο κοντά στην επιφάνεια του δέρματος, καθιστώντας τα ευδιάκριτα. Στη συνέχεια, καθώς η ασθένεια παίρνει το τίμημα, σχηματίζεται μια μεγάλη, διογκωμένη φλέβα που βρίσκεται γύρω της σαν ιστός αράχνης.
Αυτός ο ιστός αράχνης δεν είναι τίποτα άλλο από φλέβες αράχνης, που υποδηλώνουν την εξέλιξη της νόσου. Αλλά οι κιρσοί μπορούν να προχωρήσουν περισσότερο από αυτό.
Πιθανές επιπλοκές των κιρσών
Οι κιρσοί στα κάτω άκρα σίγουρα δεν πρέπει να αγνοηθούν. Μετά την εμφάνιση του μπλε ιστού της αράχνης, τα πράγματα θα χειροτερέψουν εάν δεν ζητήσετε ιατρική βοήθεια.
Είναι δυνατή η αιμορραγία. Τότε μπορεί να εμφανιστούν κράμπες και διάφορες δερματικές αλλαγές και σύντομα η χρόνια φλεβική ανεπάρκεια μπορεί να μετατραπεί σε τροφικό έλκος.
Όλα αυτά μπορεί να συνοδεύονται από συνεχή βαρύτητα, πρήξιμο και πόνο στα σημεία που εμφανίζονται οι κιρσοί. Επιπλέον, εάν αγνοηθεί η εξέλιξη αυτής της ασθένειας, οι θρόμβοι αίματος μπορούν να ταξιδέψουν μέσω του φλεβικού συστήματος στους πνεύμονες, κάτι που μπορεί να είναι θανατηφόρο για τον άνθρωπο.
Μην υποτιμάτε ποτέ τη φλεβική διαστολή και μην νομίζετε ότι αυτή η ασθένεια θα υποχωρήσει από μόνη της ή ότι δεν θα επηρεάζει πλέον τόσο πολύ τη ζωή. Στην πραγματικότητα, όλα είναι ακριβώς το αντίθετο. Εκτός από το ότι δεν είναι αισθητικά ευχάριστος και σας κάνει να νιώθετε άβολα με κοντές φούστες ή σορτς, οι κιρσοί μπορούν επίσης να αποτελέσουν πολύ μεγάλο κίνδυνο για την ανθρώπινη ζωή.
Για να αντιμετωπίσετε αυτό το πρόβλημα και να αποτρέψετε τις παροξύνσεις, πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό ήδη στα πρώτα στάδια της ανάπτυξης κιρσών. Και για να αναγνωρίσετε αυτά τα στάδια, πρέπει να εξοικειωθείτε με τα συμπτώματα της νόσου.
Σημάδια της νόσου
Όπως ήδη αναφέρθηκε, οι κιρσοί εμφανίζονται σε νεαρή ηλικία. Στις γυναίκες, συχνά συνδέεται με την εγκυμοσύνη ή την περίοδο μετά τον τοκετό.
Το πρώτο σύμπτωμα εκδηλώνεται με αίσθημα βάρους στα πόδια, συνεχή κόπωση μετά από ελαφριά σωματική δραστηριότητα. Μπορεί να εμφανιστούν κράμπες, ειδικά τη νύχτα. Μερικές φορές οι άνθρωποι αισθάνονται κάποια αίσθηση καψίματος καθώς οι φλέβες διαστέλλονται.
Για να προσδιορίσετε καλύτερα την ασθένεια, πρέπει να ψηλαφήσετε προσεκτικά το μέρος όπου πονάει. Εάν μια φλέβα είναι καθαρά αισθητή σε αυτή την περιοχή και ελαφρώς επώδυνη όταν την αγγίζετε, είναι πολύ πιθανό με την πάροδο του χρόνου αυτή η φλέβα να πλησιάζει την επιφάνεια του δέρματος.
Τα συμπτώματα των κιρσών δεν είναι πολύ ξεκάθαρα και συχνά μπορούν να συγχέονται με τη συνηθισμένη κόπωση. Με αυτή την πάθηση, οίδημα και ένταση στα πόδια εμφανίζεται συχνά στο τέλος της ημέρας, μετά το περπάτημα ή την εργασία. Ως εκ τούτου, οι άνθρωποι συχνά πιστεύουν ότι είναι απλά κουρασμένοι από την ημέρα που έζησαν, αλλά είναι απαραίτητο να διακρίνουμε τις χρόνιες εκδηλώσεις βάρους στα πόδια από την απλή κόπωση.
Ταξινόμηση κιρσών
Υπάρχουν τέσσερα επίπεδα σοβαρότητας κιρσών:
- Μη παθολογικές κιρσώδεις φλέβες, εντοπισμένες στο δέρμα και τμηματικές.
- Οι κιρσοί που είναι τμηματικές και έχουν εγγενή επιφανειακή παλινδρόμηση (η παλινδρόμηση μπορεί επίσης να είναι διατρητική).
- Οι κιρσοί με παλινδρόμηση είναι συχνές.
- Κιρσοί, που χαρακτηρίζονται από αντίστροφη ροή μέσω των βαθιών φλεβών.
Θεραπεία κιρσών
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές μέθοδοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία των κιρσών. Ωστόσο, πρέπει να καταλάβετε ότι από τη στιγμή που οι φλέβες έχουν αλλάξει, δεν μπορούν να είναι ακριβώς οι ίδιες όπως ήταν στην αρχή.
Μερικές φορές όταν χρησιμοποιούνται διάφορες μέθοδοι, όπως η θεραπεία με λέιζερ, παραμένουν μικρές κηλίδες που μοιάζουν με μώλωπες. Αλλά αυτό το αποτέλεσμα θεωρείται ήδη πολύ επιτυχημένο.
Πολλοί άνθρωποι που πάσχουν από κιρσούς απευθύνονται σε χειρουργούς και τους έχουν συνταγογραφηθεί οι κατάλληλες διαδικασίες. Αυτές συχνά περιλαμβάνουν επεμβάσεις. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που προτιμούν ασφαλέστερες μεθόδους θεραπείας - με δισκία, επιδέσμους, αλοιφές. Ας εξετάσουμε μεθόδους συντηρητικής παρέμβασης για κιρσούς.
Συνήθως, ως μέρος της συντηρητικής θεραπείας, οι γιατροί συνταγογραφούν στους ασθενείς τους φάρμακα που βελτιώνουν και ενισχύουν τα φλεβικά τοιχώματα, καθώς και ομαλοποιούν το ιξώδες του αίματος στο σώμα.
Τα δισκία και οι αλοιφές βοηθούν να διαλυθούν λίγο οι σκληρυμένες φλέβες. Αλλά εδώ πρέπει επίσης να καταλάβετε ότι με τη βοήθεια δισκίων είναι αδύνατο να απαλλαγείτε εντελώς από τους κιρσούς.
Εκτός από κάθε είδους αλοιφές και άλλα φάρμακα, η συντηρητική μέθοδος θεραπείας περιλαμβάνει και ειδικά ρούχα. Αυτά είναι συχνά πλεκτά καλσόν, κάλτσες και κορδέλες. Βοηθούν να σταματήσει η εξέλιξη της νόσου.
Οι συντηρητικές μέθοδοι είναι δημοφιλείς σε άτομα με κιρσούς, αλλά λειτουργούν μόνο στα αρχικά στάδια των κιρσών. Δυστυχώς, εάν η ασθένεια εξελιχθεί ενεργά, πρέπει να καταφύγουμε σε χειρουργικές μεθόδους, αλλά και εδώ υπάρχουν εναλλακτικές.
Αν καταφύγουμε στην παραδοσιακή μέθοδο, τότε αυτό σημαίνει επέμβαση κατά την οποία ο χειρουργός κόβει τις προβληματικές φλέβες. Αυτή είναι μια από τις πιο αποτελεσματικές μεθόδους θεραπείας, μετά την οποία δεν εμφανίζονται υποτροπές.
Αλλά δεν μπορούν όλοι να τολμήσουν να υποβληθούν σε μια τέτοια διαδικασία, και επιπλέον κοστίζει πολλά χρήματα. Ευτυχώς, σήμερα η ιατρική έχει βρει άλλες μεθόδους θεραπείας των κιρσών που δεν απαιτούν νυστέρι.
Η σκληροθεραπεία είναι πολύ δημοφιλής. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιεί απλώς μια σύριγγα με ένα ειδικό μείγμα που στοχεύει στη διάλυση των φλεβών και στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος. Συνιστάται να κάνετε αυτή τη θεραπεία περίπου πέντε φορές, τότε οι κιρσοί θα εξαφανιστούν.
Αλλά οι αρνητικές πλευρές αυτής της μεθόδου είναι επίσης γνωστές. Δυστυχώς, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι οι κιρσοί δεν θα επανεμφανιστούν μετά από λίγο. Ωστόσο, εάν φροντίζετε την υγεία σας χωρίς να υποβάλλετε το σώμα σας σε ιδιαίτερο άγχος, αυτό μπορεί να αποφευχθεί.
Εκτός από τη σκληροθεραπεία, υπάρχει και η αφαίρεση κιρσών με χρήση λέιζερ. Αυτή είναι μια ασφαλής, ανώδυνη και πολύ άνετη διαδικασία. Με τη βοήθεια ενός λέιζερ, μπορείτε εύκολα να αφαιρέσετε τα σημάδια των κιρσών ακόμα και στο πρόσωπο χωρίς να καταστρέψετε το δέρμα.
Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι για την καταπολέμηση των κιρσών. Για παράδειγμα, η πήξη με ραδιοσυχνότητες, στην οποία οι φλέβες μπορούν να αντιμετωπιστούν και επομένως να αντιμετωπιστούν χρησιμοποιώντας ακτινοβολία ραδιοσυχνοτήτων.
Κάθε μέθοδος είναι αποτελεσματική ανάλογα με το στάδιο της νόσου. Το καλύτερο όμως είναι να αποτρέψετε τους κιρσούς. Για να το κάνετε αυτό, πρέπει να περπατάτε περισσότερο, αλλά χωρίς να ασκείτε περιττή πίεση στο σώμα, χρησιμοποιήστε φαρμακευτικές αλοιφές και ελαστικούς επιδέσμους.